Trudno skoncentrować się na pracy. Ale pomaga mobilizacja. I snucie planów urlopowych.

No to zaczęło się... Większe trzęsienie ziemi. Ze mną, póki co, nikt nie rozmawia. Dobrze to czy źle? Nie wiem. Zobaczymy... Jakoś jednak już mniej się tej chwili boję. Chyba jakoś już niecierpliwie na nią czekam. W końcu skończy się nerwówka... Co dalej? Nie wiem. Spodziewam się niespodziewanego... Skupić się, skupić... Powinienem zrobić jedno, drugie, trzecie, ale najłatwiej będzie skupić się na najprostszym, czwartym. Choć ten termin nie goni... Zrobić, jakby co, i tak powinienem. No, chyba że już wkrótce nic nie będę musiał... No to biorę się za robotę...