« Głos serca. Dolina błogosławieństwa. eSPe 2017 r. »

Tu i teraz.

05.09.2017

W refleksji odchodzenia ...

Dzisiaj przeczytałem informację o śmierci 4 letniego chłopca w rybnickim szpitalu. Nie dowierzałem patrząc na zdjęcia. Do mózgu stopniowo docierała prawdziwa interpretacja faktów. To chłopiec, którego spotykaliśmy w ośrodku. Zdarzało się, że miał zajęcia w tym samym dniu, o tej samej godzinie co mój syn. I rozmowy i obserwacja Jego mamy, która bardzo o niego walczyła. Kochając tak po ludzku, walczyła o niego, aby autyzm tego chłopca, choć mozolnie, ale jednak się cofał. Krwawi moje serce z powodu śmierci tego malucha. Byli prawie rówieśnikami. I choć rozum mi mówi, że codziennie na onkologii i innych oddziałach umierają dzieciaki, to tu tak mocno, doświadczalnie dotykam tej konkretnej ludzkiej tragedii i tajemnicy śmierci. Modlę się za Niego i Jego rodziców. Tak po ludzku nie potrafię sobie wyobrazić ogromu cierpienia z powodu straty dziecka. I właśnie dziś szczególnie doświadczam, w tych okolicznościach, jak często czynię własne życie pozbawione wartości. Jak mało kocham, jak mało jestem w stanie oddać, jak mało potrafię być na drugim planie, jak mało potrafię to życie uczynić wartościowszym. Przecież mimo, że doskonale w teorii wiemy wszyscy o tym dobrze, to często do nas nie dociera, że nie mamy żadnej gwarancji, że jutro będzie nam dane. Dlatego tak ważne jest właśnie tu i teraz. Niech te tu i teraz będzie najlepsze, jakie tylko potrafimy dać z głębi serca. Bez asekuracji i kalkulacji.   

https://www.youtube.com/watch?v=JxPj3GAYYZ0

1 Komentarz

  • W tym smutku brzmi miłość życia... Ta najczystsza, najgłębsza.

  • Mimo, że trudniej, znacznie trudniej to jednak żyję ... żyję, gdyż wcześniej to nie było życie. Mimo pozornego związania w wielu aspektach jestem wolny. Wolność to życie.

  • A ja bym może dodała: prawda to wolność, a wolność - to życie. I właśnie w tych trudnych, powodujących cierpienie sytuacjach odnajduję szczególnie dużo prawdy, tak jakby była wtedy najblżej...

    Twoje wypowiedzi inspirują i dodają otuchy - dziekuję :)

  • Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli! Ga 5,1

Zostaw komentarz

Jeżeli masz dość wpisywania tych literek lub załóż konto w portalu

© Copyright 2010; Dolina błogosławieństwa.. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Skórka: Kwiaty giną na mrozie... | Korzystając z serwisów wiara.pl akceptujesz warunki regulaminu.
Znalazłeś treści naruszające regulamin? Powiadom nas!

 

| załóż konto i pisz bloga

zgłoś błąd