XVI niedziela zwykła

dodane 20:07

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!» (Mt 13, 1-23)

Stawienie się w obecności Bożej: Uświadom sobie, że stajesz przed Panem, że będziesz z Nim rozmawiał i słuchał tego, co On ma Ci do powiedzenia. Otwórz się na działanie Ducha Świętego. Proś, aby On pomógł Ci przeżyć to spotkanie jak najowocniej, w możliwie największym otwarciu na Słowo Boże.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: Proś Boga, Pana naszego, aby wszystkie Twoje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu (św. Ignacy Loyola, ĆD nr 46).

Prośba o owoc tej modlitwy: o łaskę bycia glebą urodzajną dla Bożego Słowa.

Obraz do modlitwy: wyobraź sobie Jezusa, naucza. I Ty jesteś tam obecny, spróbuj się odnaleźć w tej scenie.

  1. Niebo na ziemi.

            Siać dobre nasienie na roli swojego serca tzn. czynić już tutaj, w swojej codzienności niebo na ziemi, czynić „tu i teraz” Królestwo Niebieskie. Co jest tym dobry nasieniem? Ewangelia daje nam odpowiedź – Słowo Boże jest tym ziarnem. Warto więc pytać, co siejesz w swoje serce? Czym je karmisz?

          W dzisiejszym świecie bardzo łatwy jest dostęp do wiedzy, nowych informacji, wiadomości. Jesteśmy otoczeni bodźcami, wszystko jest na wyciągnięcie ręki, pytanie jest tylko takie – czy to karmi nasze serce, czy sprawia, że jest ono bardziej otwarte na Boga i na innych ludzi.

            Pomyśl o tym… pomyśl o ziarnie, które wkładasz w swoje serce, porozmawiaj o tym z Jezusem.

            Bądź także wdzięczny za to, że możesz, siejąc Słowo Boże, doświadczać już teraz Obecności Królestwa Bożego.

  1. Cierpliwość i roztropność.

            Obok zboża w glebę serca może wpaść także ziarno chwastu. To nie jest żadna tragedia, to raczej zwyczajna sprawa, nie da się uchronić serca przed atakiem złego, a jego (złego) sposobem działania jest działanie pod pozorem dobra – więc czasem to co na początku wydaje się dobrym, wcale takim być nie musi. Potrzeba jednak uważności i czujności, spokojnego przyglądania się temu, co dzieje się w Twojej duszy, poddawania tego wszystkiego namysłowi i rozeznaniu, aby nie przegapić jakiegoś zła, które niespodziewanie wzrasta pod pozorem dobra.

 Czy praktykujesz taki spokojny, codzienny namysł nad tym co dzieje się w Twoim życiu, choćby przez wieczorny rachunek sumienia? Czy przyglądasz się poruszeniom swojego serca, czy badasz to, co się w Tobie dzieje?

 Zachęcam Cię, na zakończenie tej modlitwy, do szczerej rozmowy z Panem, do oddania Mu tego wszystkiego, co udało Ci się dzięki Jego łasce zobaczyć, w czasie tej modlitwy. Zwróć uwagę, aby ta rozmowa miała związek z Twoimi refleksjami na medytacji. Pomyśl także o tym, co ta modlitwa zmieni w Twoim życiu? Warto wciąż przypominać sobie, że spotkania z Jezusem na modlitwie mają prowadzić do realnych zmian w życiu, do nawrócenia. Zastanów się nad tym, jaki konkret z tej modlitwy bierzesz do swojego życia. Zapytaj Jezusa, jak On to widzi, co z Jego perspektywy byłoby dla Ciebie ważne w tym czasie.

Może spróbujesz uważnie praktykować codzienny wieczorny kwadrans uważności – rachunek sumienia, który będzie dla Ciebie drogowskazem, środkiem do badania poruszeń serca.

  Swoje spotkanie z Panem zakończ modlitwą:

„Duchu Święty, Pocieszycielu, uświęcający nasze dusze:

racz mi udzielić daru mądrości, abym poznał i umiłował Prawdę Wiekuistą

i nigdy dóbr tego świata nie przedkładał nad dobro wieczne,

daj mi dar rozumu, aby poznał prawdy objawione, o ile dozwala nieudolność ludzka,

daj mi dar umiejętności, abym się przekonał o nicości rzeczy stworzonych

i swojej, żebym gardził marnościami tego świata,

daj mi dar rady, abym ostrożnie postępował wśród niebezpieczeństw życia doczesnego i spełniał wolę Bożą,

daj mi dar męstwa, aby przezwyciężał pokusy nieprzyjaciela i znosił prześladowania,

daj mi dar pobożności, abym się rozmiłował w rozmyślaniu, w modlitwie,

w służbie Bożej,

daj mi dar bojaźni Bożej, abym pilnie unikał wszystkiego, co by Cię mogło obrazić.

Do tych darów dodaj dar pokuty, abym grzechy swoje opłakiwał i ducha umartwienia, abym zadość uczynił Bożej sprawiedliwości. Amen.”

 Zachęcam Cię także, abyś zanotował chociaż kilka myśli z tej modlitwy, niech pozostanie po niej jakiś materialny ślad, niech te notatki stanowią Twój duchowy dzienniczek. Tak, abyś mógł wrócić do tego, co stało się Twoim doświadczeniem
w spotkaniach z Jezusem.

nd pn wt śr cz pt sb

28

29

30

31

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

1

2

3

4

5

6

7

8

9

Dzisiaj: 21.02.2024

Ostatnio dodane