Przebaczenie jest nieodwracalne

dodane 17:08

Gdy po śmierci pewnego Szkockiego lekarza przeglądano jego księgi rachunkowe, znaleziono wiele wpisów przekreślonych czerwonym kolorem z krótkim dopiskiem: "Przebaczono- zbyt biedny by zapłacić". Ale żona zmarłego lekarza zdecydowała odzyskać te pieniądze i założyła w sądzie sprawę przeciw osobom, które nie zapłaciły. Gdy sprawa trafiła na wokandę sędzia zapytał: Czy to pismo pani męża?

Czy to on napisał w tych rubrykach Przebaczono – zbyt biedny by zapłacić?”. Żona potwierdziła. Wówczas sędzia odpowiedział: "Nie ma takiego sądu na ziemi, który mógłby odzyskać już raz podarowany dług. Nie ma takiej możliwości, by sąd nakazał oddać pieniądze osobie, przy której mąż napisał własnoręcznie słowo przebaczono".

To jest dla nas wszystkich bardzo dobra wiadomość. Bóg nam przebaczył. Przy każdej naszej winie wypisał własną krwią słowa “Przebaczono – zbyt biedny by zapłacić”. Jeśli wina została już raz zmazana, nie ma takiej osoby ani instytucji, która mogłaby to cofnąć. Przebaczenie jest nieodwracalne. Bóg wymazał naszą winę ze swojej pamięci. Jeśli każdy z nas uczyni podobnie względem swoich winowajców, świat będzie piękniejszy, ludzie będą lepsi, Chrystus będzie triumfował – jeśli tylko odpuścimy naszym winowajcom na zawsze.

Przebaczając zmieniamy historię życia

Pewien mąż zwierza się swojemu bratu z trudności w relacjach małżeńskich:

- Za każdym razem, gdy się pokłócimy, bierze ją historia.
- Chyba histeria - prostuje brat.
- Nie „bierze ją histeria” tylko bierze ją historia. Przypomina sobie różne fakty z dawnych lat i mi je wypomina.

Nie prawdą jest, że to co się stało, nie może już się odstać. Możemy trwale zmienić historię naszych relacji. Możemy zmienić naszą przeszłość. Tak jak Bóg pisze prosto na krzywych liniach naszego życia. Tak i my możemy prostować naszą historię. Możemy ją skutecznie naprawiać. Możemy uzdrowić to, co było kiedyś chore; uświęcić to, co było nie święte; uszlachetnić koślawe… Póki żyjemy możemy wiele zmienić, by przykre wspomnienia stały się świadectwem przebaczenia. Gdy z serca przebaczamy, nie wymazujemy faktów lecz zmieniamy ich sens, odkrywamy ich znaczenie. Nie wracamy do starej interpretacji naszych krzywd. Stają się one okazją do miłowania. Choć nieraz przez łzy i ciężka pracę nad sobą kochamy naszych „nieprzyjaciół” i zmienimy bieg historii – w przód i wstecz. Na zawsze.

Dowodem przebaczenia jest zaufanie

Dowodem na to, że kochamy osobę, której przebaczyliśmy jest nasze zaufanie do niej. O słynnym wynalazcy żarówki, Tomasie Edisonie, mówi się, że gdy po długiej pracy skonstruował pierwszą żarówkę, dał ją swojemu pomocnikowi, by zaniósł ją piętro wyżej. Ten z kolei, niosąc ją po schodach, upuścił i stłukł. Edison pracował kolejna dobę, by skonstruować drugą żarówkę. Gdy była już gotowa, dał ją temu samemu pomocnikowi, by zaniósł ją na górę. Zaufał mu ponownie. Tak powinno wyglądać nasze przebaczenie. Bóg przebaczając nam, odzyskuje do nas zaufanie.

Kategorie

Ostatnio dodane

Polecam

Bądź na bieżąco