No bo żeby odpoczywać mógł ktoś, ktoś inny....

W naszym małym wiarowym zespole nie ma problemu rozbijania się o urlop w czasie wakacji. Tak jakoś się składa... Zdziwiłem się, gdy zajrzałem na swojego bloga i zobaczyłem, że ze dwa miesiące już tu nic nie napisałem. Choć niby mam czas. Prawda, w międzyczasie była La Verna i Asyż... No ale tylko parę dni... A, jeszcze rekolekcje. Ale też parodniowe... Czemu więc nie pisałem? To chyba dlatego, że czas leci zbyt szybko Wydawało mi się, że pisałem całkiem niedawno... A że w międzyczasie sporo pisałem na Wiarę....

Myślę sobie czasem, że moim blogiem stała się Wiara.pl. Wskutek różnych zawirowań coraz mniej autorów.. W zasadzie źródeł, z których możemy pozyskiwać teksty. Niedawno stuknęło portalowi 25 lat. Działamy już jednak chyba tylko siła rozpędu. I jeśli jesteśmy komuś naprawdę potrzebni, to niewielu. Wizje są, owszem. Ale nie do ogarnięcia tymi siłami i środkami. Gram, gramy  więc tego don Kichota, co to walczył z wiatrakami w złudnej nadziej, że świat dzięki temu stanie się lepszy... 

Słowa... To trochę tak, jakby kazać mu coś budować, z więcej niż skromnymi siłami i środkami ale jednocześnie ciągle wysyłać sygnały, ze źle, ze nie tak, a w ogóle to może niepotrzebnie, więc buduj, choć być może jutro powiemy, że dajemy sobie spokój... Kto czegoś podobnego w życiu nie przeżył, nigdy nie zrozumie w czym rzecz. Bo zwyczajnie coś takiego nie mieści się w głowie. Choć... Tyle w naszym życiu popandemicznym absurdów, że to tyko jeden więcej.