:: Notes biblijny ::

Środa XV Tygodnia Zwykłego - 16.07.2008 (Iz 10,5-7.13-16)

Czy się pyszni siekiera wobec drwala? Czy się wynosi piła ponad tracza? Jak gdyby bicz chciał wywijać tym, który go unosi, i jak gdyby pręt chciał podnosić tego, który nie jest z drewna”.

Odpowiedzi na te pytania są tak “oczywistą oczywistością”, że nawet nie chce się ich udzielać. Tyle tylko, że kiedy popatrzymy na nasze życie i relacje z Panem Bogiem zapewne dostrzeżemy, że w praktyce już to takie oczywiste nie jest. Bo przecież wielokrotnie wydaje nam się, że to my, a nie Pan Bóg, wiemy lepiej jak nasze życie powinno wyglądać, co powinno nas spotykać, a co nie powinno mieć miejsca. I czy wówczas nie jesteśmy jak wspomniane w cytacie “siekiera”, “piła” czy “bicz” ?

Wtorek XV Tygodnia Zwykłego - 15.07.2008 (Mt 11,20-24)

Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły.

A zatem nie jest najważniejszym pytanie:

“Czego w życiu dokonałem?”

ale:

“W jakim stopniu wykorzystałem to, co otrzymałem od Pana Boga?”

Poniedziałek XV Tygodnia Zwykłego - 14.07.2008 (Iz 1,11-17 ;Mt 10,34-11,1)

Dwa fragmenty z dzisiejszej Liturgii Słowa, do których - jak myślę - wszelki komentarz jest zbędny…

„Co Mi po mnóstwie waszych ofiar? - mówi Pan. ( … ) Gdy przychodzicie, by stanąć przede Mną, kto tego żądał od was, żebyście wydeptywali me dziedzińce? Przestańcie składania czczych ofiar! ( … ) Choćbyście nawet mnożyli modlitwy, Ja nie wysłucham. Ręce wasze pełne są krwi. Obmyjcie się, czyści bądźcie! Usuńcie zło uczynków waszych sprzed moich oczu! Przestańcie czynić zło! Zaprawiajcie się w dobrem! Troszczcie się o sprawiedliwość”.

Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową; i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy.
Kto miłuje ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto miłuje syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.

XV Niedziela Zwykła - 13.07.2008 (Mt 13,1-23)

Wiele rozważań na temat dzisiejszego fragmentu Ewangelii mogliśmy już usłyszeć i przeczytać. Zatem żeby się nie powtarzać zapytam tylko:

Czy nasze słowa, które codziennie “siejemy” warte są tego, by wydać plon w życiu innych?

A może dobrze, że czasami go nie wydają…

Sobota XIV Tygodnia Zwykłego - 12.07.2008 (1 P 4,14)

Błogosławieni jesteście,
jeżeli złorzeczą wam z powodu imienia Chrystusa,
albowiem Duch Boży na was spoczywa. 

Te słowa słyszymy dzisiaj w śpiewie przed Ewangelią. I rzeczywiście czasami ludzie się od nas odsuwają, unikają kontaktu, obgadują, wyśmiewają, czy wręcz złorzeczą nawet. Czy zatem jesteśmy “męczennikami”? Może i tak, a może tylko tak nam się wydaje - bo niekiedy wcale nie dzieje się tak “z powodu imienia Chrystusa”, ale dlatego, że to z nami nie da się po prostu wytrzymać…

Piątek, Święto Św. Benedykta Patrona Europy - 11.07.2008 (Mt 19,27-29 )

Piotr powiedział do Jezusa: „Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?”

Cóż za interesowność - można oburzyć się w myślach. Kto tu komu łaskę robi - czy można domagać się jakiejś specjalnej nagrody za to, że zostało się wyróżnionym, wybranym? Tymczasem Jezus wcale nie gani Piotra, nie tłumaczy mu, że jego pytanie jest delikatnie mówiąc nietaktowne - co więcej odpowiada na nie zgodnie z oczekiwaniami pytającego, ukazując jak wielka chwała czeka ich i wszystkich, którzy dla Chrystusa zostawią wszystko. Wiedział przecież jaka jest ludzka natura - że czasami potrzebuje potwierdzenia, pocieszenia, zachęty… Wiedział, że czasami będzie się w sercu rodził żal za tym, co się zostawiło, z czego zrezygnowało… Wiedział, że i my także będziemy czasami zadawać to Piotrowe pytanie: “cóż więc otrzymamy?”

Czwartek XIV Tygodnia Zwykłego - 10.07.2008 (Mt 10,7-15)

Idźcie i głoście: «Bliskie już jest królestwo niebieskie». Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy.

Właśnie w tej kolejności - przede wszystkim głoście, a dopiero w dalszej kolejności pomagajcie innym. Oczywiście, że mamy pomagać innym - ale nie na tym polega przecież istota chrześcijaństwa. Ona zawiera się w miłości Boga i bliźniego - wówczas dobro będzie czymś oczywistym i naturalnym. Natomiast fakt, że z mojej działalności wynika jakieś dobro dla innych nie jest automatycznie świadectwem, że jestem dobrym chrześcijaninem.

Środa XIV Tygodnia Zwykłego - 09.07.2008 (Mt 10,1-7)

Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela.

Dziwne wydawać by się mogły te słowa, biorąc pod uwagę fakt, iż Jezus przyszedł na świat, aby zbawić wszystkich ludzi. Sam zresztą powie później: “Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody.” Jednakże najpierw troszczy się o ten naród, który wybrał szczególnie, od niego zaczyna.

I dla nas jest to cenna wskazówka i przykład. Bo czyż nie bywa niekiedy tak, że bardziej troszczymy się, działamy, dajemy świadectwo ludziom, którzy są nam w zasadzie obcy, a zaniedbujemy tych, o których przede wszystkim powinniśmy się troszczyć - czyli swoich najbliższych? I nie chodzi tu o sprawy materialne - ale te dotyczące wiary.

Wtorek XIV Tygodnia Zwykłego - 08.08.2008 (Mt 9,32-37)

Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę…

Przesadą byłoby we wszystkich chorobach dopatrywać się bezpośredniego działania szatana (choć istnienie chorób, jako następstwo grzechu pierworodnego, pośrednim skutkiem takiego działania jest). Jednakże równie wielkim błędem jest zapominanie, czy lekceważenie, iż taka możliwość istnieje.

Poniedziałek XIV Tygodnia Zwykłego - 07.08.2008 (Mt 9,18-26)

 „Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa”. Jezus obrócił się i widząc ją, rzekł: „Ufaj córko; twoja wiara cię ocaliła”. I od tej chwili kobieta była zdrowa.

Ileż mocy kryje się w samym tylko dotknięciu Jezusa. Jednakże zwraca On uwagę jak ważna jest wiara. Można obrazowo powiedzieć, że jest ona jakby “bramą” przez którą łaska Boża dociera do człowieka.