Słuchaj…

Przekona świat o grzechu

“On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu - bo nie wierzą we mnie, o sprawiedliwości zaś - bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony.”

Przypomniały mi się te słowa w kontekście płaczu Izraelitów, którzy słuchali Prawa. Dlaczego płakali? Wrócili do swojego kraju, odbudowali Świątynię… Skąd ten płacz, aż im powiedziano: “Idźcie, spożywajcie potrawy świąteczne i pijcie napoje słodkie […]. A nie bądźcie przygnębieni, gdyż radość w Panu jest ostoją waszą”.

Płacz nad złem. Płacz nad własną winą. Płacz wobec miłosierdzia…

Nie płacz. Raduj się. Świętuj, bo Bóg jest Twoją ostoją. Grzech nie stanowi ostatniego słowa, władca tego świata został już osądzony. Nie zatrzymuj się na swoim grzechu, patrz na Niego.

W pewnym sensie grzech jest nieważny. A na pewno mniej ważny od Niego.

“Dzieci, nie miłujmy słowem i językiem, ale czynem i prawdą. Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed Nim serca nasze. A jeśli serce oskarża nas, to przecież Bóg jest większy niż nasze serca i zna wszystko.”

Wierzę, że nie spuszczając z Niego wzroku do Niego dojdę. Że po mnie wyjdzie. Że jest większy niż moje serce…