Pragnienie szczęścia i dążenie do szczęścia tu, na ziemi, nie jest wyrazem egoizmu. Byłoby nim, gdyby odbywało się kosztem innych czy bez zwracania uwagi na innych.
Człowiek ma prawo chcieć być szczęśliwy i do tego dążyć. Spełniać swoje pragnienia i nawet zachcianki, pod tym jednym, podanym wyżej, warunkiem.
***
Inaczej można dojść do wniosku, że mądry egoista to […]
Problem z rozumieniem Kościoła polega czasem na tym, że próbuje się do niego przykładać miary świeckie. Władzę najwyższą może mieć jeden człowiek albo jakieś ciało zbiorowe, ale nie razem. Tymczasem w prawie kanonicznym czytamy równolegle:
Biskup Kościoła Rzymskiego […] posiada najwyższą, pełną, bezpośrednią i powszechną władzę zwyczajną w Kościele, którą może wykonywać zawsze w sposób nieskrępowany.
A […]
Czytam po raz kolejny artykuł “Szkodliwa praktyka” (lutowe “W drodze”). I o ile zgadzam się z motywami, które wniosek “nie spowiadać w niedzielę” spowodowały, o tyle nie zgadzam się z samym rozwiązaniem.
1. Spowiedź nie powinna być “przy okazji”. To nie jest (proszę wybaczyć brutalność określenia) procedura zbliżona do umycia rąk przed jedzeniem.
2. Spowiedź wymaga zatrzymania. […]
Robię się marudna. Im mniej ozdób, tym lepiej…
“Drogowskaz pokazuje drogę, choć nią nie idzie.”
Fajne zdanie. Pięknie uzasadnia, że nie trzeba być świadkiem Chrystusa, wystarczy nauczycielem. Jest tylko drobna różnica. Drogowskaz nie jest w stanie pójść jakąkolwiek drogą. Człowiek, który go postawił, owszem. Ale zwykle przy znaku nie stoi (gdyby stał, nie byłby potrzebny znak). Nie można go zapytać o jego decyzje.
Mówienie: “Idź […]