« żłób i grzech wprowadzenie do medytacji na I piątek stycznia »

klamra

31.12.2017

«coś, co łączy fragmenty w całość lub wyodrębnia fragmenty z całości» ( tak słownik języka polskiego)

dziś klamrą stają się dla mnie słowa: "Trójco Przenajświętsza oddaję Ci się na całkowitą własność, proszę pokornie przez Krew Najświętszą spływającą z przebitego Serca Jezusa i przez bólem przeszyte Serce Maryi, przyjmij łaskawie mą ofiarę i udziel mi obfitej łaski do jej wypełnienia i do wytrwania w Instytucie" - słowa z formuły profesji, które wypowiadałam przy składaniu I ślubów, przy ich ponawianiu, wreszcie przy ślubach wieczystych. Dzisiaj, tymi słowami, spinam stary i nowy rok - chcę z nimi wejść w to co jest nowe i nieznane przede mną, wierząc, że jestem w najlepszych, Jezusowych rękach, jako Jego własność....

Dobrego Nowego Roku +

Brak komentarzy

Zostaw komentarz

Musisz być , aby zamieścić komentarz.

© Copyright 2010; Magis . Wszelkie prawa zastrzeżone.
Skórka: Życie musi mieć kolor i smak! | Korzystając z serwisów wiara.pl akceptujesz warunki regulaminu.
Znalazłeś treści naruszające regulamin? Powiadom nas!

 

| załóż konto i pisz bloga

zgłoś błąd